Memleket Tek Soframız

Rızkın konuverdi gülümser yüzler

Muradımız barış kardeşlik sözler

Aynı Âdem’den bir, Havva’dan gözler

Ey dost kerem buyur, sofraya otur!

Kim sahiplendiyse kefen alazdı

Kazma kürek elde kabrini kazdı

Bu acı gerçekmiş, gördü çok azı

Sıkıysa malını ölüp de götür!

Kusurunu bilen tevazu taşır

Öldürende ölür, ayak dolaşır

Günahkar olsan da tövbe yakışır

Adalet rahmettir, yolu zahmettir!

Ezan yakar bağrı, birliğe çağrı

Derdiyle dertlenir kesilir ağrı

Gönüllerde huşu, düzelir eğri

İslam kardeşlik bu hem saadettir!

Bırakın yaşasın hangi dindense

Bırakın eyleşsin hangi yandansa

Bırakın karışsın hangi kandansa

Bayram gelir kalbe, düşmanlık biter

Duygudaş olmalı olmalı insaf

Analar ağlarken, hak demeli harf

Soframız memleket, tutmalı tek saf

Fitne bulup görsen savaşmak yeter!

Yapmak zor olsa da bu coğrafyada

Kim gelirse gelsin doyar sofrada

Gel ne olursan ol, yer var sana da

Soframız memleket sarmış bereket!

Saffet Kuramaz