Yol Yorgunu Tüm Kuşlar...

İklimin inhisarına yenik düştük düşeli

Mevsimsel bir kırgınlık değil de hani mesele

Mesela, demekten çok çok öte

Dünün yenilgisi seğirtirken an’ın üzerinde.

Bir gölgeyi ihbar ettik

Bir de şehri tarumar:

Varlığın kisvelerine doldu hüzün

Aşktı ne muteber ne de bahtiyar.

Sanrılar sakladık kovuğunda düşlerin

Ve bakir yalanlar

Asla çıkmam mı gün yüzüne

Demek ki kabul görmeliydi masumiyet

Adı yalan olsa bile.

Göğü kundakladı sakıncalar

İhya edilesi bir aşkın da rabıtası

Kelaynak kuşlarına özendi kimimiz

Ellerimizde acı

Dillerimizde beyhude günlerin duası.

Göğün katlarına kat çıktık

Aşka da arka.

Sevdik, yenildik ve sızdık

Birbirimiz ardı sıra.

Ne kepaze bir düştük

Ne de düşkündü mizaçlarımız.

Balyalarca ümit biçtik de düştük yollara

Bir akşamsefası.

Sevdik seveli unutulduk

Unutulduk ama unutmadık.

Nutkumuz tutuldu

Bizse hepten tutkun:

Tutuklu kaldığımız aşk meclisinde

Zıpkın yemiş kimi vurgun.

Ne aşkı sonlandırdık ne de umudu

Lakin gün bitti ve sapla saman karıştı birbirine

İhya ettik özümüzü

Sözümüzü sakınmadık dehşetengiz bir iklimde.

Mevsim özürlü idi rüyalarımız:

Baharda kışı ördük;

Kışın denizlerde süzüldük.

Yalanın frakı kayıptı

Aşkın da skalası ve asası

Bir düş gördük hepi topu

Iskaladık her daim mutluluğu.

Yol yorgunu tüm kuşlar topa tuttu rüzgârı;

Rüzgârdan dem vurduk

Vurulduk vurulalı beynimizden

Ehli beyit bir düzlemde

Ürüdük ve süründük

Simamızda yılgı nazireler

Sinemizde ise afili bir mevsim.

Övündük aşkımıza

Sövdük namımızla

Aldı yürüdü namımız bir de aşkımız

Şafak bekçisinden kâbuslar çaldık

Sabahın firarı pek bir müphem

Geceyi gün bilip de

Silindik mi bir kez gözden?

Göz gördü gönül sevdi;

Gönül sevdi göz seğirdi.

Aşkın her aksanı idi kayıp olan

Ayıp bellediğimiz neydi de aşkı adadık birbirimize?

Konduk konalı aşkın tüneğine

Sindi içimizin rüzgârı

Ve dindik bir bahar sabahı:

Bir masaldık ve yorgun;

El yordamı sevdik seveli

Aşkın gözünde bir kör nokta

Çarpıldığımız hece hece; nota nota:

Çaldık şarkıları birbirimizden

Sevdik hem de yürekten

Sustuk susalı sığındık Rahmana ve rahmete:

Savurduk her niyazı yürekten yüreğe.