Fare Gibi

İblis tenden uzak dur dağlar kadar günahım

Ben doğru aradıkça sen aklımı çelersin

Uykulardan münezzeh benim güzel Allah’ım

Evren denen beşikte dünyayı mı belersin?

Uygun adım yürürken bırakmıyor hevesim

Arzda tadilat varmış mutlu yalnız bir kesim

Hayal bataklığından uyan artık sen nefsim

Koyun ettin bizleri bir gün sen de melersin.

Bilançomuz zararda tükenmiyor iç kahır

Cepte mangır sefası zil öttürüyor zır zır

Biz dışarda ararken Âdem’in kendi bir sır

Kötülük harmanında sallayarak elersin.

Bedenle ruha öğüt herkes kendi yoluna

Bir ahenkle çarpar o çok dikkat et soluna

Susarak sabrederken şifa vardır kuluna

Kalpte paslı arzuyu bıçak deyip bilersin.

Sonsuzluğun tohumu nefes öyle bir anki

Gece gündüz dönerek yaşanan çuval sanki

Ölüm dahi ölecek zaman buna inan ki

Hayat dişlerin keskin fare gibi delersin.

02.04.2018

Ahmet Çelik