Kırık Saat - Alihan Altıtaş

                                KIRIK SAAT( RUH SURETLERİNDE KALBİMİN YELKENLERİ)

          Bir ruhun yelkovanı ve akrebi kırıldığında

Boynu bükük dakikalar kalır geriye

Umutsuz bir kuş misali çırpınır

O an Aşk… fotoğraf uçlarında.

Kum tanelerinin ardından koşmaktansa

‘’Bırak aç ruhunu güzel insanlara ‘’derler ya

Yapamaz kırık kalp

Çünkü: denemedikleri şeyleri söylemiştir

Yine gaddar kalpler.

Boynu bükük dakikalar gördüm

Kendine güvensiz, sessiz ve ıssız

Üşümüş ellerin sıcak ellere dokunma çabasını da gördüm

Günlerce sonra yıllarca ve zamansızca süren…

Uçsuz bucaksın bir yol gördüm. Üstünde kalp kırıklıkları dolu

Kırık camlar misali her adımda batıp kanaya kanaya

yürüyen Adem ve Havvalar’a bakakaldım.

Daha ilerleyip

Gözyaşı nehirleri gördüm…

Kalplerden taşıp koca bir sel ile önündeki

Her şeyi yıkan sessiz çığlıklarla beslenen.

İnsanın yüzsüzlüğünü de gördüm orada  

Ruhunu emercesine yalan sevgi sözcükleri sarf eden.

Her ‘’seviyorum ‘’diyenin bir gün seni uçurumdan

Paraşütsüz attığını ve arkandan da sana ne oluyor diye

Merakla baktığını..

Ya sonra

Bir dakikalığına da olsa görmüyordum

Gözlerimi dayanamayıp kapattığımda

Bu kör gecenin ıssızlığında…..

                                                                                              01.12.2015

                                                                                                              ALİHAN ALTITAŞ                                                          

                                                                                   SAAT 06:30