Uzakta - Alihan Altıtaş

                                           UZAKTA   (KALBİMİN YELKENLERİ ) 

          Aşk gerçekten uzakta mı? 

 Yoksa bir kalemin ucundan dökülen

Mürekkep gibi kaderi mi işler

Nakışlı sayfalara

Uzaktan da bu kadar güçlü sevilir mi?

Aşk olsun güzel kadın sana…

En yakınımdaki kalpler üzerken ruhu

Ne yaptın uzak diyarlardan ruhuma

Böylesi kilometreler varken aramızda

Daha çok sevdik inadına

Ve sevgini kelimelere döktün ya

O an anladım mum ışığındaki gülüşünün

Satırlarımdaki karşılığını

Ben böyle sevmelere alışkın değilim be kadınım

Hoyrat yüreğim taşlı yollara alışkınken

Sessiz limanlarda fırtınalara alışkınken

Kimsenin bilmediği ve bilemeyeceği

Ateş çemberi gecelerde dolanırken

Satırlarda yaşattın beni ve ölümsüz

Kıldın hem kalbimi hem bedenimi…

İşte ben de ölümsüz kılıyorum

Hoyrat bir sabahın hazin durgunluğunda

Senin gibi temiz berrak bir gündoğumunda

Kaldır yüzünü ve bak bana Zeytin gözlüm

Bilmediğimi mi sanıyorsun sayfalarca adımı

İmgelere sığınarak yazdığını

Soğuk gecelerde aşkımı örtündüğünü

Ve teninin cennet bahçesi kokusunu

Hepsini biliyorum…

Bugün ölsem de mutlulukla gözümü kapatıp

Uzaklarda çok seven bir kalbin

Atışını hissediyorum yazmaktan yorgun ellerimde

Ve

Satırlarımda utanıp ‘’Seni seviyorum’’ diyemesem de

                                                                                              ALİHAN ALTITAŞ

                                                08.12.2015

(Fotoğraflar Özgün bir çalışma ürünüdür...)