Uyandır Güneşi

İçten içe umut et
Uyandır içindeki uyuyan güneşi
Erit kıştan kalma karları
Bakarsın ısıtı verir üşüyen yüreği
At üstündeki ölü toprakları
Bırak götürsün ilkbahar selleri
Ardında tomurcuk versin
Mor menekşe sarı kırmızı çiçekleri

Hayal et mavi gökler ile uçuşan kuşları
Renga reng kanatlı kelebekleri
Dünya dediğin bir kere gelinir
Yaşama ilham al
Açan yediverenleri
Coş eğlen mavilere aç tüm yelkenleri
Gücün yetiğince beyaz da tut
Var olan ömrün sayfalarını

Bak tabiata doğaya
Yeşile bürünmüş baştan başa
Karanlık olsada gece
Oda yenilmiş ışık saçan doğan aya
Üstelik yalnız değil
Bak etrafında dolup taşan yıldızlara
Misafirdir acılar buda geçer de
Bir gün uyanırsın güneşli sabahlara

Gökkuşağı renkleriyle
Dağıtmış yağmurlu karabulutları
Gelmeyen yazı getirmiş
Göndermiş soğuk karakışları
Yeniden uyandırmış sonbaharda
Uykuya dalan
Toprağı çiçekleri bitkileri
Aynı zamanda insanların
Arzu halindeki bekledikleri umutları