Esma Ül Hüsna

Uzat elini yokluğum dünyada
Dolaşmak neymiş gör fani rüyada
Zikir dilimde görünür şahika
Cennettir yolum, Esma-ül Hüsna’da!

Allah’ı sevdim ben sevgili oldum
Kavuşmak murat duayla duruldum 

Secdede nazan gülerek doğruldum
Hamdım pir oldum Esma-ül Hüsna’da!

Çok ağladım dost, yaşarken az güldüm
Beni terk ettim, can çıkmadan öldüm
Zikrettikçe mest, rahmetinden buldum
Bolluğa daldım, Esma ül Hüsna’da!

Attım yaşamdan eğledikçe cismi

Yırttım mazimden gördükçe resmimi

Kendimden geçtim anlarken ismini

Allah’a kuldum Esma ül Hüsna’da!

Her yerde Allah utandım hayâyla

Adı kalbime yar sarıyor ayla

Kâbe’si evim buymuş dedim sıla 

Huzurla güldüm Esma ül Hüsna’da!

Saffet Kuramaz