Sustu Bülbül Göç Etti

Gurbet engel hasret koyar sılaya
Prangadır gitmek isteyen ayaklara
Zordur hayat yaşam denen kavga
Derken ha bugün ha yarın
Mal olur ömür de giden gelmeyen yıllara

Yaprak yaprak düşer takvim biter
Siyaha yavaşça dolar tel tek aklar
Göstermez dünü baktığın aynalar
Derinden bir iç çekersin
Kıvılcımları kalır sönmez yangınlar

Derinleşir yüzde çizgiler oldukça belirgin
Gelecek meçhul hayaller tedirgin
Umut ise doğacak yeni gün
Olup olmayacağı belirsiz bekleme adı
Hep tatlı ile eşki olur tadın

Sustu şakıyan bülbül göç ederek
hüzne teslim olmuş diz çökerek
Ruh halinden belli izaha yok gerek
Yorgun düşmüş bekleme durağında
Kırıntılara tutunmuş ayakta kalmış savaşarak