Gelmez Olaydım Şehire

Zemheri kış ayında
Yağardı saflığı temizliği
Simgeleyen beyaz karı
Tüterdi bacalar da dumanı
Mertti aynı zamanda cömertti
O dönemin insanları

Saygıyı sevgiyi öğretirdi küçüklere
Büyüklerimiz olan
Ninelerimiz dedelerimiz
Büyük değildi oldukça küçüktü
Adı milletin efendisi köydü
Ama insanları sıcak kanlı
Yardım sever yoksula el uzatanı çoktu

Asfalt değildi sokakları
Kışın kar ilkbaharda çamur
Yazları esen rüzgarda
Toz bulutları oluşurdu
Yine mutluyduk o dönemler
Şehirdeki kadar mutsuz değildik

Yediğimiz içtiğimiz doğaldı
Katkı maddesi yoktu
Hastalıklar bu yüzden azdı
Alın teri vardı kazanç daha helaldı
Bu yüzyıldaki gibi vicdanlar
Acımasız merhametsiz adaletsiz değildi