Rol Aynı Sahne Aynı

Yenemedim gitti kötü talihimi
Nereye gittiysem
Hep geldi peşimden
Yolum yine çıktı
Bugün çıkmaz sokağa
Yaşadığım dünden kalma sahne
Rol aynı diyaloğu aynı

Kader denen çizgi
Hiç düz olmadı
Harita gibi zikzaklı
Ne derman kaldı dizlerimde
Dil suskun kelimeler kifayetsiz

Yıkılmadan dik durmak
Gaye amaç
Çok yordu düzlüğe varmak için
Durmadan tırmandığım yokuş yamaç
Ne gülebiliyorum nede ağlayabiliyorum
Gelecek günlerde beni
Neyin beklediğini bilmiyorum

Yıldızlar ay yüzünü bana çevirmiş
Gündüzün güneşi ise
Sıcak yüzüyle doğmuyor
Soğuk ışınlarıyla yazda