Çok Karışığım Bu Aralar

Bulutlarım siyah
Yağmur yüklü
Şimdilik sessiz yıldırımlar çakıyor
Gürültüsü ise yakında
Dolmuş gözlerimin bendi
Sakın dokunma
Kopacak sellerde boğulursun
Ya da rüzgarın esintisiyle
Doluya dönüşür
Bu aralar çok karmaşığım

Mekanım belli olsa da
Ruhen beden de firariyim
Dalgalanıp duruyorum
Kah sağa kah sola
Uçurum kenarlarında
Dolanır gibiydim
Bu ararlar Çok karmaşığım

Yoruldum zamanın tünelinde
Yürüdükçe uzun soğuk raylarında
Karanlık perde çekmiş
Her gün doğan güneşime
Tan vaktim bile alaca kül rengi
Neye dokunsam tutarsız geliyor bana
Bu aralar çok karmaşığım

Bir yanım geçer diyor
Diğeri ise sessiz
Cevapsız kalıyor
Her iki yani
Kapalı sokakta sıkışmış misaliyim
Bu aralar çok karmaşığım