Gecenin Aynası Yürek

El ayak çekilir
Söner ışıklar
Karanlık olur
Dört duvarı olan oda
Ağırlaştıkça düşünceler
Dil susar
Uyuduğun yatak bile dar gelir
Taş keselir baş koyduğun yastık
Yorulur eller
Kalır olduğu yer de kıpırtısız

Kağıt olur baktığın tavan
Gözler ise kalem
Yazılır kimsenin okuyamacağı şiirler
Ard arda dökülür
Kelimeler mısralar
Uzadıkça uzar yazılan sayfalar
Bazen geçmişi yazar
Bazen de ardında soru işareti olan
Gelecek yarını sorgular

Sokak ışıklarının yansıması dolar
Odamın penceresinden içeri
Sarımsı solgun bir renkle
Çürütür her iki yanımı
Sağa sola dönmeler
Uykunun firar ettiği gecede

İki türlü ayna vardır
Biri baktığımızda
Dıştaki benliğimizi gösterir
Diğeri de yüreğimiz
Karanlık olsa dahi
Kimsenin bilmediği geçmişimizi
Geceleri susan lal olmuş
Dilin sesi olur
İnsanı sessizlik içinde
Kendisiyle konuşturur