Gök Büründü Siyaha

Durup bakarım duvardaki resime
Oda duvar kadar sessiz konuşmaz
Sonbaharın düşen yaprakları
Vuruyor baktığım pencereye
Sonra da arkadaşı rüzgar la
Gidiyor uzaklara

Gök mavi iken
Bürünüyor siyah bulutlara
Perde oluyor açan güneşe
Gök görüntüsü kopuyor ardında
Yağacak yağmuru doluya çeviriyor

Yeşilin üstü beyaza boyanıyor
Bekle ki doğacak gökkuşağı
Zaman aşımı oluyor
Yerini bırakıyor alaca kuşağına
Böylece bir hayal daha
Kalıyor başka başka yarına
Başka bahara

Geceyi sorma
Onda da saatler geçmiyor
Arkadaşı bir çay bir kahve
Tan vaktine kadar
Ömürden ömür götürüyor