Gözlerimin Aynası Puslu

Yorgunum baştan aşağı
Gözlerimin aynası puslu
Hiç şeyin değeri yok
Siyah olmuş mavi rengim
Bir günüm diğerini tutmuyor
Algım karışık çözülmeyen bulmaca
Beş adımlık yerde
Volta atar gibiyim

Henüz ışığı göremedim
Yürüdüğüm zamanın tünelinde
Diz yara ayaklarda yok takat
Bir yanım pes et diyor
Diğeri ise yaşam devam ediyor
Fısıldıyor iki kulağıma
Yavaşça olsada

Uykuya dalsam rüyalarıma giriyor
Bilinç altında kalanlar
Gerçek gibiymiş
Uykularım bölünüyor en tatlı yerinde
El ayak çekilmiş
Sessiz bir gece
Sokak lambaları sallanıyor
Rüzgarın esintisinden

Dağların uğultusu çığlık gibi
Sesi gelir bana uzak olsa da mesafe
İçimde bir bölünmüşlük
Boşluğa düşmüş ruh halim
Sonbahar da yaprak dökmüş
Bir ağaçtan farkım yok gibi