Vasfiye

VASFİYE

Vasfiye bir küçük çocuk

Henüz daha on yaşında

Beden kötülüğe açık

Korunmanın telaşında

Mutluluktu bilmediği

Her gün dayaktı yediği

Güvenip amca dediği

Bir canavardı başında

Bir gün evde yalnız iken

Amca eve geldi erken

Sevip okşayayım derken

Merhamet yok bakışında

Gözü dönmüştü kibirden

Anladığı şey cebirden

Gözleri karardı birden

Kan ve korku var aşında

Korkudan benzi sarardı 

Sonra dünyası karardı

Savunamadığı ardı

Umutsuzdu savaşında

Nefis şerden arınmalı

Şefkat ile sarınmalı

Tüm çocuklar korunmalı

Kan olmasın gözyaşında

İbrahim COŞAR