O Günler Köyde Kaldı

Bir zamanlar bacadan tüterdi dumanın
Yükseliyordu içinde
Yetişkin çocuk sesleri
Böyle kırık dökük değildi
Kapın penceren sıvan

Uzun tatlı çay muhabbetin vardı
Uzadıkça uzar o güzel sohbetlerin
Isınırdık odun dolu sobalarında
Sabahleyin horuz sesleriyle uyanırdık
Havası soğuk olsada
İnsanları hep merti

Bereketli olurdu sabanla sürülen tarla
İnsan boyunu aşardı çayırlar
O bereketli yağan yağmurlarla
Daha coşkulu akardı derelerin suları
İlkbaharın eriyen karlarıyla

Açan sarı çiçekler içinde koşardık
Şifalı bitkiler toplardık
Ovalarında yüksek dağlarında
Yeni doğmuş buzağıları kuzuları severdik