Işık Yok Hayalerin Sokağında

Işık yok hayallerin sokağında
Aysız yıldızsız köşe başları
Islak çamur batar ayaklar
Milyonlarca yıl uzakta güneşi
Yorar insanı bu zorlu
Kasvetli bekleme süreci

Üstüme üstüme geliyor
Bu kocaman şehir
Bir taş gibi çöküyor
Bu daracık göğüs kafesime
Oksijenimi keser gibi

Yüreğim bir sessizliğe bürünür
Gözlerim dalar uzaklara
Üşürüm beni derine daldıran rüzgarda
Kanatsızım yön tuttaramam
Savrulurum hiç bilmediğim yerlere
Sağımdan solumdan yara alarak

Geceler karanlık zindan gibi
Kimsenin göremediği iç dünyanda
Aklı yorgun düşürür
Toplama çıkartma yaptıran
Gece gibi ağır olan davetsiz düşünceler