Gönlümde Bir Göç Dalgası

Uyandım seher vaktiydi
Dumandı karşı dağlar
Bulutlar gri
Yağmur vardı havada
Gönlümde bir göç dalgası
Adı mevsimsiz
Ben olduğum yerde kalmak istesemde
Sürüklüyordu beni kendisine doğru

Düşler karanlığa büründü
Yakınlar uzaklara taşındı
Eski benliğim çoktan aşındı
Zaman makinesinin dişlisinde
Tutunduğum ise alta kalan kırıntıları

Bazen susuzluktan çatlamış
Bir toprağa benzer ruh halin
Azda yağmur çiselemesini beklersin
Ansızın bilmediğin yönde
Rüzgar estiğini görürsün
Beklediğin doluya dönüştüğünü görürsün

Tüm ahenklerin rengi
Oldu siyahı beyaz
Yarına dair iç dünyam çöktü
Adete bir enkaz
Kaldırmaya gerek
Umut denen kepçe
Oda ömür de ne kadar
Yarın kaldıysa
Adı olsada meçhul
Orada gizli