Güz Mevsimi Esiyor Ömrüme

Hayli zaman oldu
Güz mevsimi esiyor ömrüme
Solgun ahenklerin rengi
Bir çölün rengi kadar
Kurak yağmursuz ve çorak

Yaprak dökmüş tüm ağaçlar
Eskisi gibi kervanlar da geçmiyor
Sadece dağlar da esen fırtınaların
Kulak tırmalayıcı uğultusu
Arkadaşlık ediyor bana

Oynamış yerinden yön gösteren tabelalar
Şaşmış aklın pusulası
Yürüdüğüm yolun adı hasbel kader
Böyle bir zaman tünelinde
Yürüyorum ağır aksak
Doğan her yarın
Tutunacak dalım olmuş