Kimbilir Ne Zaman

Uyku küsmüş gözlere
Başını alıp gitmiş
Bilmem nerelere
Çürüdü her iki yanım
Sağa sola dönmekten

Tavana bakmaktan yoruldu gözlerim
Zihin doldur boşalt istasyonu gibi
Gece mahkeme ben sanık
Haklı olduğuma bulamıyorum tanık
Sessizliğimin ardında
Harlı ateşte kaynayan bir kazan
Hem de fokur fokur cinsinden

Bir geçmişe gidiyorum
Bazen geleceğin
Soru işaretlerine takılıyorum
Kırmızının yeşile dur dediği durakta
Yeşilin geç demesini beklerken
Gidipte geri dönmeyecek
Yıllarımı harcıyorum
Hayat bir gün sana da güler diyorlar
Oda kimbilir ne zaman

Dilimde şarkılar türküler
Dökülür ard arda
Kalem de kağıda şiirler
Onlar oyalar beni
Üstüme çöken kasvetin umutsuzluğunda