Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Bu Şehirde Karanfiller Bir Ölüme Ağlıyor

İsterdim, yağmurlardan evvel güneş ıslatsın ellerimi. 
Karanfillerden sonra hiçbir kaktüs acıtmasın güneşimi
Bir toprak kokusunda 
yağmurlar seni sayıklıyor,
Sen ise hüzünlerimi.

Gecenin bir vakti güneş, Mecnun'u Leyla'dan soğutuyor.
Leyla toprak kokuyor,
Ellerim karanfil.
Leyla ölüme susuyor
Karanfiller bir mezar taşına bırakılıyor.
Toprak, çöle
Karanfil, dikenlere değiyor.
Acıtmıyor,
Ölülerin canı acımaz biliyor.

Leyla, aklını Mecnun'dan kaybedeli,
Pencerelerime perdeler çekeli Nazım,
Bulutlarım hıçkırıklara boğulmuyor.
Seni benden, beni senden,
Leyla'yı Mecnun'dan,
Ferhatı Şirin'den geçiriyor;
Bu zaman,
Bu şehir,
Bu kader,
Bu yollar... Ve hiçbir gülümseyişi Leyla'nın
Gözlerimdeki hüznü örtemiyor.

Karanfiller ellerime değiyor,
Ellerim soğuk.
Bu şehirde karanfiller, bir ölüme ağlıyor.

Leyla Mecnun'dan geçeli,
Hiçbir güneş, çölü ısıtmıyor.
Hiçbir yağmur pencerelere sığmıyor... 
Leyla güneşten göçeli,
Leyla Mecnun'a gebe,
Dağlar doğuruyor, yollar büyütüyor.
Leyla yağmurdan geleli,
Toprak kokuyor yüreği.
Elif EREN
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 7
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Bu Şehirde Karanfiller Bir Ölüme Ağlıyor

ElifEren ElifEren