Yaratılmışım Artık

Yaratılmıştım artık. İmtihanın yorgan misali üzerime örtüldüğü bir gece gaflet uykusuna daldım. Yüreğim, yorganın altında kıvranırken duyulmayan çığlıklarım ile ben ve ben vardım. Savrulmuştum bir vakit kendimden çok uzaklara. Bir el  uzatmasını beklerken elden, el oldum kendime. Dualarına sarılışım ile dilime vuran tek kelama daldım da ağladım; "Rabbim ne gelir elden muhakkak ki ziyandayım ben, zindandayım, kuyulardayım! Yusuf aşkına Yakup gözyaşına ellerin, ellerini al üzerimden."

Ey nefsim! Elif oldum dediğim bir telaşta nasıl da kıvrılır belin? Nasıl da düşersin gamlar içre musallayı zamheri karanlığına derdinin? 

Görmez misin? Gam içinde üzerine aldığı yorganı imtihanına sabır ve tevekkül ile deniz eyleyenleri! Bilmez misin Eyyübleri, Yunusları, Akifleri ?

Bilirsin ya elbet bilirsin!

Bilirsin de imtihanını bilmezsin! 

Elif EREN