Rastlayan Yok İzine

Öten bülbül bürünmüş sessizliğe
Terki diyar etmiş yuvasını
Ne gören ne duyan
Rastlayan da yok izine
Kim bilir nereye göç etti

Bir zamansız veda idi
Habersizce ortadan kayboluşu
Bir mektup bile
Ardında bırakmadan
Onu böyle küstüren neydi
Hep soru işareti olarak kalacak

Sokağından geçerken
Gözüm takılır evin penceresine
Ve kapalı perdesine
Yine yok belli ki dönmemiş deyip
Aklım gidişinde ki sırda kaldı.