Masum Hayallerimi Neden Yıktın Yalova

Sen unutulabilir misin koksa lavanta

Yar diyebilir misin sana almaktı hata

Her asır aşka erdi sen denizdin ben kara

Sen dizlerimi deniz suyuna karışmış say!

Her martının özgürce havaya tırmanışı,

Her dalganın köpürse sahilde çırpınışı,

Her ışının seyirde yakamoz salınışı,

Seni saracak, benden bir parçan kalmış gibi!

Deniz bedenin, mavi gözlerine vurgunum

Derinliğine batan sensizdir gecelerim…

Her dalgasında aşkın, adını hecelerim

Sevindikçe köpürür yazdığım dizelerim

Kaf dağından öteye aşar masum hislerim!

Ah Yalova! Sarsıldın, büyük depremde gördün

Boyun büktürdün, üzdün, üzdürdün, süründürdün…

Güneşi gizlemişsin, geceye dehşet ördün

Feryadımı çöl duydu aşkımı batırmışsın...

Oysa denizin benden hırçın karayı yuttu:

Elini tanıdığım tarihe daldırmışsın,

Orda doğmuş, büyümüş, prensese saldırmışsın

Resmine baka, baka gözlerimi kör ettin,

Beyhude çırpınışım sevgisini özlettin…

Alın yazısı dermiş sırlarımı dökmüşsün!

Dün kıyamet yaşattın, ciğerimi sökmüşsün

Bugünse boynu bükük derdimle bırakmışsın,

Pranga esaretinde, kısır aşk döngüsünde…

Ah yanında olsaydım, yar deyip sokulsaydım

Eskisi gibi sana sarılıp dokunsaydım...

Eylülde deniz değil, yağan yağmur olsaydım!

Düşen her damlasında tenini okşasaydım…

Suyunu soğuk sanıp titreyip üşümezdim,

Bırakırdım gönlüne hiçbir şey düşünmezdim,

Geçmişte özlem dolu sensiz geçen anlara

Kaderimmiş deyip de inan ki hiç küsmezdim...

Gözyaşına tutunup dudağında gülerdim

Elesteki ruhumu kumsalımda süslerdim!

Dalgaların vurdukça bir bir düşer şüheda

Masum hayallerimi neden yıktın Yalova… 

Saffet Kuramaz