Görünen Kara Tren Mi Yoksa

Tren gelir ağır ağır, yaşayan kadar sağır... 
Raylarda kulağım, her sesten dert dinlerim. 
Ecel korkusu erek duymuyor bağır bağır 
Raylar sanki içimde... Duayla dizginlerim. 

Avutur ümitlerim yaşattıkça sahnesi 
Coşkuyla el sallarken kaybederim gölgesi... 
Varlığı dünya gibi yokluğunda inlerim
Gidenin dönüşüne yazılmaz reçetesi!

Kara Tren çağ atladı anıları dağladı

Onu gören çocuklar süratine ağladı

Deprem oluyor gibi kulağımda çağladı

Yine görünür diye ben gönlümü eylerim

Ne mektup yazan kaldı ne aranır postacı

Kara tren mazi oldu kara sevda sancısı

İnternet çözer neyse ona bağlı yazgısı

İster istemez kabul eder bunu bellerim

Saffet Kuramaz