Kalbim Secdesinde Allah’a Döndü

Kalb secdeye varınca ejderha lavlar söndü

Dilim Allah deyince dünyam haşire döndü

Ruhum tenden kopunca ilahi yol göründü

Alnım secdeye değse yar diye eriyordum!…

———-Dünya ne kadar boşmuş karanlık gece loşmuş

———-Şu zavallı bedenim aşksız peşinden koşmuş

Nefes aldım derinden defalarca yeniden

Başım döndü övgüden nasiplendim sevgiden

Kurtuldum düşünmekten tutsak eden eskiden

Ne kalpte göründüm ne var diye eriyordum!…

———-Dünya ne kadar boşmuş karanlık gece loşmuş

———-Şu zavallı bedenim aşksız peşinden koşmuş

Döndükçe başım sanki bütünde “Bir”e geldim

Manalar âleminde bahar gibi dirildim

Cennetsi kokularla çiçek gibi açıldım

Enel Haktı diyarım kar diye eriyordum!…

———-Dünya ne kadar boşmuş karanlık gece loşmuş

———-Şu zavallı bedenim aşksız peşinden koşmuş

Ölmeden öldüm sanki yok sardı her yanımı

Gördüklerim yabancı bilemedim mekânı

Uçuyordum sonsuzda düşünmeden canımı

Ne simetri var ne ses, nar diye eriyordum!…

———-Dünya ne kadar boşmuş karanlık gece loşmuş

———-Şu zavallı bedenim aşksız peşinden koşmuş

Saffet Kuramaz