Efkarlıyam Gene - Urfa Ağzı İle

EFKÂRLIYAM GENE

Bögün gene hulhum dar
Kuluncımda arğım var
Aman bulaşma biye
Benden siye gelmez kâr

Dertler ögümde maraz
Başımda döni dalaz
Efkarlıyam gene ben
Geziyem tollaz tollaz

Efkârım beni boğiy
Çinime alav yağiy
Sebehin zottiginde
Güneş ezbehli doğiy

Dağıma duman çökmüş
Dertler iflehim sökmüş
Seklim felek başıma
Kaynar suları tökmüş

Zımzırığ yimiş gibi
Zannediyem gendimi
Kimse yanaşıb kardaş
Bı héli nedir demi

Bi şey gelmi elimden
Şer tökili dilimden
Siye nanca aynatsam
Aynamazsan hélimden

Dünya écayıb olmış
Rengi sararıb solmış
Köşe bucağ her yere
Heppi ülbeler dolmış

Helbet bı günler geçer
Güneş hefti reng saçar
Hamdi umudı kesme
Rebbim ne yollar açar

Mustafa Gül (Hamdi)
(05.09.2019)

YÖRESEL TERİMLER

Hulhum dar: Bir olaya karşı katlanma dayanma gücü, bir nevi tahammül
Ögümde: Önümde
Maraz: Sıkıntı, dayanılması güç hastalık
Dalaz: Yerden toz toprak kaldırarak esen rüzgar
Tollaz: Boş boş gezen; avâre
Çin: Omuz
Sebehin zottigi: Sabahın körü
Ezbeh: Ezvah, Eziyet, zahmet
Seklim: Sanki
Zımzırığ: Yumruk
Tökili: Dökülüyor
Nanca: Ne kadar
Heppi: Tümden
Ülbe: Yoğurt konulan geniş tahta kap (şiirdeki argo mânâsı: Haram helal demeden yiyip içip genişleyen ülbe gibi olanlar)
Hefti reng: Yedi renk