Severdim

Tam doğduğumdan beri iri duvarlar örer

Karanlıkta değilsem şu nefsime söverdim

Saz telinden oluşan akortla devran sürer

Gece uykumu bölsen ben vuslata everdim.

Kum tozları kafamı taş misali yararken

Kar soğuğa aldırma bin umutla ararken

Ruhum sahil dolaşır firak beden sararken

Çölde savrulan külsem dizlerimi döverdim.

Deryada şaşkın balık üstte serpme sınar ağ

Zaman sarhoşluğunda sinemde bir yanardağ

Kitaplar yazmasa da belki sözle anar çağ

Dünyaya tekrar gelsem aynı aşkla severdim.

Toprağa geliş dönüş biliyorum tek sefer

Düşünceyle Ariflik duy insandır son nefer

Yalnız ona verilmiş bu kutlu büyük zafer

Bulamayıp da ölsem eksenimde dönerdim.

“İki adım dururmuş yolun rahi belâsı”

Sevinç üzüntü değil nötr bu işin âlâsı

Eğer Müslüman isen okunacak salası

Kalpte sevgiyle gülsem derim huzura erdim.

18.09.2019

Ahmet Çelik