Uyanmaz Olaydım

Uyandım

Etrafımda katliama uğramış insanlar

Yalnızca nefes alıyor

Ve 

İnliyorlar!

Dillerde nağmeler

Doyumsuz

Soysuz!

Yarasına bakmadan

Dünyayı istiyorlar

Yemede içmede kusursuz…

An be an 

Ecele hazırlanıyor ten!

Her ne kadar yaşlanmadım diyorsa da

Ben…

Yarayı tedavi edeyim mi dedim

Merhemim şifa

Olacak deva!

Yok dediler

Varsa dünyalık doldur cebimizi

Birlik ettiler

Şaşkındım…

Bu rüya olsun diye dua ettim

Gözümü kapattım

Kulağımı tıkadım

Tekrar uyandım…

Güneş aynı

Ay dolunay

Yan yana dizilmiş binlerce saray

Daha da artmış içinde hastalar

Eğlenirler alay, alay…

Şifa diye minareden okunuyor ezan

Devaya rehber olsun diye Kur’an

Duyan yok

Düşünen yok

Yok… Yok…

Saffet Kuramaz