Son Bulurken Saltanat

Otururuken her aşkın, ıskat-ı salat'ına,
Son ver de kurtul artık, sevgi saltanatına !

Sen bir rüyaya daldın, bütün gördüklerin zan;
Ne yandan çiçek açsan, vurur oyandan hazan !

Sonsuz sandığın boşluk, bazen bir kutu gibi,
Tutun şimdi hayata, bir ökse otu gibi !

Boşalmış tümden için, kimler emdi kanını,
Ne yaptın söyle bana, toprak kokan yanını ?

Zemheri ayazında, üşümüyorduk karda,
Bu yüzden seviyorduk, saçlarını rüzgarda...

Yazımın, baharımın, tadı böyle çıkardı ;
Gözlerim bu yüzden hep, sana başka bakardı...

Hiçbir zaman olmadı, yüzdürecek gemimiz,
Bu koku yüzündendi, yağmura özlemimiz ...

Kimseler bilmese de, sen bilirdin huyumu,
İptal ediyorum bak, bildiğin beş duyumu !

Herkesten saklamıştım, elemimi, hazzımı,
Sen'le faşediyorum, bütün alın yazımı !

Tan ağarsa da böyle, her doğuş şafak değil,
Bilemedim sevmeyi; alnım artık ak değil !

Bu gönül kirimizi, kime versek ki, yusun ?
Üstlendiğime bakma, benim kadar suçlusun !

Ben artık koklayamam, içimde ki korkuyla !
Yıkasalar dünyayı, gülden ağır kokuyla...

Sesini dinliyorum, sert vuran dalgaların !
Bir anlamı kalmadı, ne karın, ne rüzgarın...

Uzun uykuya yattım, gözlerimi yummadan,
Bir sarı yaprak gibi, düşerim dokunmadan !...

Gezin bahçeler boyu, hışırdarım gönlünce,
Dönmesen de yüzünü, ben anlarım gülünce...