Bitsin Artık Keder

Müziğin yükselirken ritmi çöküyor etrafıma derin sessizlik

Ravel'in bolerosunu dinliyorum…

Bu kadar aykırı seslerden çıkan muhteşem armoni

Hislerime katıyor hayret, tatmadığım eşsizlik!

Alıyor beni Kafdağı’nın ötesine

Laleler ülkesine

Rabbime rükûda ayabakanlar

Gülleri göğsüne rozet gibi takanlar

Coşkuyla dökülüyor nalanlar

Seli Kevser

…!

Zaman donmuş

Bitme korkusu artık sonmuş

Sarıl diyorum ne varsa, sarılıyor

Doğanın içinde aşk neyse karılıyor!

Kafdağı işte

Kimsenin emeli yok işte

Mutluluk da, eğlence de

Vardırıyor şahikaya

Tozpembe

…!

Yağmıyor istemezsek ne yağmur ne de kar

Dalgaların üstünde yüzüyor ne varsa bize yar

Burada her şey kalpteki nura ayar

Üstüne gittikçe açılıyor dar

Dokundukça vadiler yarılıyor

Yazılmıyor artık kader

…!

İçmek istiyorum o yarılan vadinin suyunu

Düşünmeden neymiş huyunu

Her yudumda başka doyum

Dilimden çıkıyor yalnızca Hû

Döndükçe Kaf dağının etrafında Kâbe’ye benzemiş yolu

Yok artık ne akraba

Ne de soyum

…!

Ey fani öl bugün ilahi şimşeğin enerjisiyle

Yeniden doğ aşkın esintisinde

Neyse geçmiş adından belli geçti gitti

Şimdi uçmaya hazırlan özgürlüğün gezintisinde!

Dünya denen cehennemi unut

Verse ne olur vermese ne olur umut

Düşün

Doyan var mı serpintisinde

!…

Dostum, gözlerini kapat

Ne görüyorsan bir bir at

Üstüne bin bulmuşken Burak gibi at

Düşünme gittiğin yere doğru neymiş sürat...

Aç kollarını güvertenin en uç noktasında

Sarıl kollarınla neye dokunduysan olsun sevgili

Bu güzel yolculuğa çağır herkesi

Desinler sana bir garip veli:

De Allah’u ekber

Kur’an bize tek rehber

Bitsin artık keder

…!

Saffet Kuramaz