Birader

BİRADER

Bir deveyi sokarsın da çömleğe

’’Kahrın nedir’’ soramazsın gömleğe

Özümüzü asmadıkça merteğe

Sinemizde pişmek olmaz birader

Bilir toprak iyi olan tohumu

Hasadından harman alır doyumu

Tabiatı duruşunda uyumu

O gönülden düşmek olmaz birader

Hiç bir lisan lüzum görmez pergele

Çoban yoksa yük vurulmaz hergele

Kuş misali takılırsa engele

Tutuk dilde taşmak olmaz birader

Değil mi ki, aslı ayna; surete

Sırtı ayaz dağlar durmuş ibrete

Ölüm haksa dirisinden cesete

Zikrimizden şaşmak olmaz birader

Ömrümüzde bağın gülü solmadan

Hülyaların kıvrımına dalmadan

İçimizde bekleyişler olmadan

Kalpten kalbe aşmak olmaz birader

Kervan yürür biz yürürüz durmadan

Gölgemizle iz sürürüz durmadan

Yaprak düşer biz çürürüz durmadan

Ecel ile koşmak olmaz birader

Daha söze başlıyoruz ’’ben’’ diye

Cahil iken âlim olduk veliye

Vicdanımız yol vermiyor deliye

Kibrimizle şişmek olmaz birader

Unutma ki işimiz yok çirkefle

Şafak sancır gün açılır şerefle

Kötüleri kınasak da esefle

Kuyusunu eşmek olmaz birader.

Nezahat YILDIZ KAYA