Dostlar Seni Hatırlasın

Garip doğdun, garip öldün

Dostlar seni hatırlasın

Bahçemizde gonca güldün

Dostlar seni hatırlasın

 

Doğduğun köy Sivrialan

Senden uzak durdu yalan

Hoş bir seda senden kalan

Dostlar seni hatırlasın

 

Gözlerine indi perde

Can ışığı söndü ferde

Kara bahtın saldı derde

Dostlar seni hatırlasın

 

Dünya sana zindan oldu

Gönül gözün yaşla doldu

Bahçendeki güller soldu

Dostlar seni hatırlasın

 

İçe açtın gözünü sen

Kaybetmedin özünü sen

Sakınmadın sözünü sen

Dostlar seni hatırlasın

 

Umudunu yitirmedin

Yaban otlar bitirmedin

Eve haram götürmedin

Dostlar seni hatırlasın

 

Çilelerle yaşadın sen

Kırgınlığı boşadın sen

Gönlü aşkla döşedin sen

Dostlar seni hatırlasın

 

Aşk kabını göle saldın

Beş koyduysan birin aldın

Zifirî bir düşe daldın

Dostlar seni hatırlasın

 

Aldın sazı ellerine

Mızrap vurdun tellerine

İlham aktı dillerine

Dostlar seni hatırlasın

 

Ektiğini biçemedin

Toprağından geçemedin

Aşk badesi içemedin

Dostlar seni hatırlasın

 

Fitne fücur bilmedin can!...

Bir gün bile gülmedin can!...

Gönüldesin, ölmedin can!..

Dostlar seni hatırlasın

 

Şöhret oldun, duyuldun sen

Sayılmazken sayıldın sen

Dört bir yana, yayıldın sen

Dostlar seni hatırlasın

 

Ne hayaller kurdun cano!...

Saza mızrap vurdun cano!...

Daima dik durdun cano!...

Dostlar seni hatırlasın

 

Gönül verdin toprağına

Çiy oldun gül yaprağına

Selâm durdun bayrağına

Dostlar seni hatırlasın

 

Çileleri bal eyledin

Bayrak gibi al eyledin

Yüreğini yol eyledin

Dostlar seni hatırlasın

 

Şöhretli bir ozan oldun

Âşıklara suzan oldun

Kalp gözüyle yazan oldun

Dostlar seni hatırlasın

 

Kem sözleri duymadın sen

Kör nefsine uymadın sen

Bu dünyaya doymadın sen

Dostlar seni hatırlasın

 

Sivas’ın ak gülüydün can

Muhabbetin gölüydün can

Sövenlere ölüydün can

Dostlar seni hatırlasın

 

Beslemedin kötü emel

Konuşurdu sazında tel

Şatıroğlu Âşık Veysel!...

Dostlar seni hatırlasın

 

Aşk bağında açtın Veysel!...

Başımızda taçtın Veysel!...

Ötelere göçtün Veysel!...

Dostlar seni hatırlasın

 

Gidişine güller ağlar

‘Veysel’ diyen diller ağlar

Mızrap susmuş, teller ağlar

Dostlar seni hatırlasın

 

M. NİHAT MALKOÇ