Bulutlardaki Çocukluğum

Bulutlardaki çocukluğum
Evvel zaman içinde ay ve güneş gökyüzünde iken bir ben vardım.
Yaşıtlarım yeryüzünde oyuncaklarıyla eğlenirken ,ben hayali oyuncaklarımı alıp bulutlara çıkardım.Doya doya oynar ,eve gitme zamanı geldiğinde hüzünle inerdim.Bulutlar……En sevdiğim bulutlar.Onlarla bazen dost bazen oyun arkadaşı olurdum.Bazen de oyun bozancılık yaptıklarında darılır, küserdim.Buna hakkım yoktu belki ama çocukluk duygularıma hakim olamıyordum.Neden benzetmelerime karışıyorlardı!,hemen dağılıp bir başka şekle dönüşüyorlardı.İşte ben buna oyun bozancılık derdim.Küstüğüm zaman size bir daha uçurtma uçurtmayacağım,sizinle arkadaş olmayacaklar benim uçurtmalarım,derdim.Onlarsa beni anlarcasına kar beyaz elbiselerini giyip karşıma çıkıyorlardı.Onlar da bazen kızarlardı bana.Siyah tonlarına bürünüp beni korkutuyorlardı.Bir gün yine onlarla oynadığımda iki bulut birbirine yanaştı.Elbise tonları aynıydı.Tam da sevdiğim at oluşurken gözlerinden ateş çıktı.Bir oyun bozuculuk daha yapmışlardı.Çok korkuttular beni.Birazdan yağmur yağdı.Benim için üzülüp ağladıklarını sandım.Yağmur dindiğinde onlar çoktan kaçıp gitmişti.
Ben de aniden çıkıveren gökkuşağı altında onları bekledim……

abdulhalim eken
21/02/10