Bir Gün Gelir Diye

Sensiz gönül kara kışlarda bağdı

Üşümüş salkımdan pekmezi sağdı

Baharda don oldu yazın kar yağdı

Yıllarım mevsimi şaşırdı gülüm

Göresim gelip de hasret yakınca

Hayalde resmine her gün bakınca

Yüzümden yolunu bulup akınca

Gözlerim gölleri taşırdı gülüm

Gördüm mü yâr için ağlayan

Hıçkırık sürüp de hasret yağlayan

İçi taze dışı kabuk bağlayan

Yaramın üstünü kaşırdı gülüm

Ateşim anasız kaldı sönünce

Öksüz sevdamı köze gömünce

Aniden sılaya bir gün dönünce

Gelip çıkar diye pişerdi gülüm

Çaresizlik salmaz yolu kesince

Geriye dönersin akşam basınca

Hasretin rüzgarı gönle esince

Kemiğim bedende üşürdü gülüm

Yokluğun ciğeri kaplar dolunca 

Nefes alıp kokun gelmez olunca

Kan kusup bet beniz solunca

Çaresiz yatağa düşürdü gülüm

Bu gariban umut kesmedi senden

Can çıkana kadar beklerdi tenden

Daha fazla ömrü varsa ki binden

Bir gün gelir diye yaşardı gülüm