Can Hasrete Varmadan

Sessizlik andı içer, ayrık otlar Dilara
Suskunluğun başını, ezmek geldi içimden!
Alaturka şarkılar, dilden düşmez bu ara,
Düşlerin halesini, süzmek geldi içimden!
 
Dokuduğum desenler, dolunayda düz oldu,
Şehrimin göbeğinde, dağlarıma kar doldu.
Kime dönsem yönümü, feleğe çatıp, soldu.
Çilenin düğümünü, çözmek geldi içimden!
 
Çek kılıcı kınından, can; hasrete varmadan,
Vur vuslatın üstüne, o nar-ı aşk sarmadan.
Nice şahlar yaşadı, sevda bağı kurmadan,
Taktıkları taçları, çizmek geldi içimden!
 
Bak didara doyulmaz, gör seveni seveni,
Müptela olsan aşka, yer, gök arardın beni.
Duçar kalan yüreğin, cihadı; yakar seni,
Ezip geçen dramı, yazmak geldi içimden!
 
Yaranın izlerine, sür merhemi merhemi,
Yedi düvel içinde, bir çekirdek dirhemi,
Zorladığın kapıda, tartarsan anı, demi;
Kırdığın şu kalpleri, dizmek geldi içimden!
 
Ne bilirsin kaderi? Hakk, kim için ne yazar?
Haset eden gözlerden, aşka değmesin nazar.
Dağılsın kara bulut,  aradan azar azar,
Kem gözün bağlarını, ezmek geldi içimden!
 
Mabedinde sükûnet, huzurlara yer aça,
Biçare dergâhlara, şen muradlar, nur saça.
Akıbeti belirsiz; çileden gönül kaça,
Şafağın söktüğü an, tozmak geldi içimden!