Yokluk Dalgası

Bordalar çevreliyor hakikatin çehresini

Bakmaya doyamayan dalgalar

Sillesini hissediyor genizlerinde

Püskürtücü hayatın

Hayatın hilesini tanıyorlar artık

Boylarını çıldırtıyor dalgalar

Ergenlerin kalın sesiyle

Dibe batan mazgallara soruyor

Çileli suskunluklarını dalgalar

Şeylikten utanan şeylerde

Arıyorlar ledün ilmini

Sonradan cozutuyor toprak

Ve dalgaları kurutuyor halvetinde

Eskiden kalan amiyane bir ıslanmayla

Ürperiyor kovulmuş alem

Hakikat açığa vurunca kendini

Dalgalar

Dalgalar dalgınlaşıyor gitgide

Geceliğini giymiş martılar eşliğinde

Ve yorgun aforizmalar atalarından kalan

Örtüyor gözbebeklerini

Hiçliğin gözü önünde

Derişirken yokoluşları

Hissizleşiyor apayrı duyguları

Dalgaların

Dalgaların nihayet amaçsızca hayatı sönüyor

Yeniden yar olabilmek için var edenle

Kendilerini var edebilmek için belkilerle