Aşkla İmtihan

Aşık adamlar ve kadınlar etrafımda

Yalpalatıyorlar beni

Ulayan gözleriyle

Sonra daralıyorum

Enseme değen sesle

O sesle

Siyahlaşmış hayata

Kalbimi açıyorum

Uzaklaşıyor adamlar

Ve kadınlar

Kararan kalbimi görünce

Kalbimdeki distopyayı

Yaşanmamışlıklarını

Yaşamış olduğumu

Bildiklerinden şimdi

Uzaklaşıyorlar

Ve dayanamıyorum

Dünyayı simsiyaha boyuyorum

Artık hayatın menfaatini

Göremiyor insanlar

Aşkla kandırılmış adamlar

Ve kadınlar ise

Münzevi hayatın

Penceresinden bakıyorlar artık

Küstah bedenlere

Birbirlerinden habersizce ve

Aynı duyguları yaşayarak

Dünyayı renklendirsem bile

Değişmeyecek kaderleri

Biliyorlar

Çoraklaşmış topraklarına

Cemre düşse bile

Biliyorlar

Ne farkeder ki artık

Ne farkeder

Gönüllerine

Bir çift göz ilişse

Fena olsalar

Başka bedenlerde

Aşk yanılsamasıyla

Bilinmeyeni aramakla

Özlemin sancısı artmaz mı

Alışılmamışa alışmaya çalışma

Saçların dalgasına karışma istenci

Ne getirdi bize

Ölmeyi sanırım

Ne olduğunu bilmeyi

Bir güruh halinde

Ölüm durağında inmeye az kaldı

Birbirine benzeyen insanlara

Acaba aynı soruyu sorarlar mı ölünce