Ben Öğretmenim

Bilirim öğretmenlik Peygamber’in yoludur

Gidiyorum bu yolda çünkü ben öğretmenim.

Gür bir ağaç dalıyım tomurcuklar doludur

Çiçek açar bu dalda, çünkü ben öğretmenim.

‘Hiç bilenle bilmeyen, bir olur mu’yu bilir

İlim yitik hazine, Çin’de de olsa alır

Değil bilgi öğreten, bir harfe köle olur

Nakşetmişim gönüle, çünkü ben öğretmenim.

Mevlana-Yunus gibi mürşidi kâmiller de

Sevgiyle öğretmişler, o yüzden gönüllerde

Sevgi olan her yerde çocuk emin ellerde

Bizde ki emin elde, çünkü ben öğretmenim.

Çocuk bize gelince hamur gibi işlenir

İlgi merak gelişir, hedefleri düşlenir

Bilgi dolan eserler sırlanır gümüşlenir

Eserlerim okulda, çünkü ben öğretmenim.

Fedakârlık hasleti bütünleşmiş bizlerle

Dersleri işleriz biz en şefkatli sözlerle

Takibimde onlar şu bizdeki gözlerle

İsterse olsun çölde, çünkü ben öğretmenim.

Yılda bir olsa bile kutlansa da günümüz

Değerimiz ortada referanstır dünümüz

Muallimken öğretmen ama hoca ünümüz

Gözüm olmadı malda, çünkü ben öğretmenim.

Öğretmen istemez ki ne heykeli ne büstü

Halkın içinde olur, değil olağanüstü

Bazen değer bilinmez bırakılır yüzüstü

Ödetirler bedel de,  çünkü ben öğretmenim.

Mum misali ışığı, verirken eriyendir

Doğru bildiği yolda sapmadan yürüyendir

Behlül öğrencileriyle tüm yurdu bürüyendir

Kokumuz esen yelde, çünkü ben öğretmenim.

          24.11.2019