Ruhum Çar Çur Eder Bedenimi

Ruhum balıkçı gibi okyanus dalgasıyla

Güreşmeyi seviyor mücadele veriyor

Bedenim ise yalnızca yaşam kavgasında

Günden güne yaşlanıp maalesef geriyor

Hangisi ben aynalar kendimi görmüyorum

Makyaj yapıp rahatlar, gerçeği yormuyorum

Cesaret edip neden kimseye sormuyorum

Ruhumdan gelen sesler beni yere seriyor

Aynalar söylemese söyleyecek çocuklar

Hey dede ne işin var neden giydin önlükler

Bir iki hareket etsem yetmez olur soluklar

Lafını sakınmaz da, acımadan yeriyor

Ruhum gencim dese de beden tükenmiş çoktan

Lakin anlamıyor ki ne vardan ne de yoktan

Kabul et neysek oyuz çıkmak gerek bu şoktan

Her yaşın güzelliği ile yaşam sürüyor.

Saffet Kuramaz