Rabbime Emanet Ettim

Ölüm bir ağıtmış;

Ağır ağır çıkılan

Merdivenlerde yüklü bir hezeyan

Teftişe çıkan bitimsiz heyecan.

Saklı tutulası aşkın da göğe erdiği, eriştiği

Hükmü hangi vaveyla ise veren

Elbette aşk ve özlem;

Verip veriştiren.

Taziyelerini sunan geceye elvedamı sunduğum:

Bir içimlik şiirlerde her halükarda

Hazır ola durduğum.

Tereddütsüz sevmekse meali yüreğin

Suskulara bürünen bir terennüm belki de dünün vebali.

Ayyuka çıkan şarkılar

Saklı sırlar elbette pekişen sevgiyle ısrarla

Yüreğin goncası her dize:

Eklem yerlerinde ömrün

Banıp da aşka, umuda.

Lal olmuş geceye dokunmak;

Serleri yığıp surlara yığılmak

İstanbul kadar yalnız her öğün:

Sevda kadar da dolu iken yürek,

Açan deste deste

Hüzün.

Bir selamın dirayeti tırmandırdığı:

Bir umudun da yaşla tanışıklığı:

Öykündüğüm her şiirde güne hürmet;

Sevdiğim solumda açan her çiçekle donattığım

Sayfamda;

Bir mizansen de değil asla anlatmaya

Doyamadığım

Dualarımdan uçuşan rüzgârım işte

Evladiyelik bir miras

Dünü yâd eden her haris hece de uzak dursun

Metanetimden.

Koruyup kollayan Rabbime emanet ettim madem

Rüyalardan firar eden her sevgiyi

Gerçeğe dokunan kanatlarında

Ölü bir kelebek dahi canlanır bakışlarında.

Bir keramet ölümsüz…

Bir serenat bitimsiz…

Yankısı duyulur ta uzaklardan

Tasası da varsın düşsün sükûnuma.

Bir miras madem sevmek atalarımdan

Göğün de kardığım her ufku saklı tutulası

Matemden boşanan rahmete dokunulası

Bir şefkat ki

Eksik etmediğim dualarımdan…