Son Nasihat

SON NASİHAT

İlhama kaynak diye, kendini nimet sayma

Sen bana yazılmadın, ben sana gönül yazdım

Öyle duygusuzsun ki, karanlığından ayma

Taşlaşmış yüreğine, kalbimle şiir kazdım.

Öldürdüğün hislerin(i), canlandırayım dedim

Yaşama tutulmana, gayretim; çabam, derdim

Oysaki sen bitmişsin, bunu nerden bilirdim

Ağıtının üstüne, kemandım; ney/dim sazdım.

Tek kalıba sokmadım sana olan sevgimi

Cana dosta yarene, güle verdim ilgimi

Vicdanı çatı yaptım, açtım sana sergimi

Sende vefa hiç yokmuş, kem bakışında sezdim.

Tedirgin bir serçeydin, kalbin kopacak gibi

Dokunsa ağlayacak, hemen uçacak gibi

Titriyordun soğuktan, damdan düşecek gibi

Buz kesmiş zemherine, devaydım bahar-yazdım.

Öğrendim çok yüreğe, yapmışsın bu oyunu

Hepsinin giderine akıtmış sın suyunu

Senden vazgeçtim artık değiştir şu huyunu

Hala meyil verdiğim için kendime kızdım.

Yine de ben insanım, vicdanım büyük değer

Gönlüm başkasını da en az sen kadar sever

Bir gün yol kesişir de karşılaşırsak eğer

Anlarsın senin için yaşanacak son hazdım.

 Sana son nasihatim, dostu sırtından vurma

''İşim bitti'' diyerek, şer sözle dille kırma

Verdiğin acıları isterim ki sen bulma

Dinle; anlayacaksın, iyi niyettim - sözdüm.