Gün Gelir Devran Döner

Kim hastayım der ki, deli biriyim

Başkası hastadır başkası deli

Hayata tutunup der ki diriyim

Dosdoğru kalanım sıddıkım, veli!

Paylaşsa koparır güven bağları

Tavrıyla erimez kardan dağları

Her günahta görür viran bağları

Derken Ali Veli kırk dokuz elli… 

Her konuyu bilir dinlemez öğüt

Diyeceği vardır hep, odur dürüst

İnsanı kırmakta etmez tereddüt

Olur mu böylesi aksimi aksi…

Gençlik böyle bir şey burnu havada

Aşkın kıymetini bilmiyor asla

Kalp kırmaktan duymaz azıcık tasa

Bu krallık ne kadar sürer ki sahi?

Kalp kırıklıkları ile yaşlanır

O yıllar bedbahttır ruhu haşlanır

Kıymeti de kalmaz sözle taşlanır

Devran dönmüş, artık bedeldir diri!

Bastonla gezinir yalnızlık zalim

Ölmek de istemez gelse de zülüm

Hastayım, deliyim der olur cürüm

Kimse de inanmaz yanında biri…

Saffet Kuramaz