Erince Fenâfillaha

Kurtuldum çal, çırpısından

Çıktım dünya yapısından

Girdim fena kapısından

Erince sonsuz takvaya

Yükseliyorum bekaya

Ne matematik ne fensiz

Ne zaman ne de mekânsız

Uçuyorum tensiz frensiz

Erince sonsuz takvaya

Yükseliyorum bekaya

Gördüğüm her şey bensiz

Bütün içinde kefensiz

Görmüyorum tek düzensiz

Erince sonsuz takvaya

Yükseliyorum bekaya

Her katında birileri

Selamında ezgileri

Açık eder gizlileri

Erince sonsuz takvaya 

Yükseliyorum bekaya

Kaybolurum “Bir” içinde

Solurum aşkın peşinde 

Durulurum Hû zihinde

Erince sonsuz takvaya

Yükseliyorum bekaya

Yok ne evvel ne de ahir

Zamanı bilmeyen kabir

Aynı yolda batın zahir

Erince sonsuz takvaya

Yükseliyorum bekaya

Saffet Kuramaz