Mehmetçik Gibi

Eline almış Kur’an, hiçbir zaman düşmeyen

Okudukça yaşayan, taviz de vermem diyen

Tekbirler getirdikçe, o deyişle kükreyen

Kellesi koltuğunda nedir bilmez ihanet

Atasından yadigâr, bilir vatan emanet

Her cephede Mehmetçik nöbette olmalıyım...

İslami tebliğ esas deyip hülyaya dalan

Başka yolu görürken bilirde hepsi yalan!

Günaha tövbe edip akıtmış ne çok nalan

Etrafına yalnızca dağıtmış da adalet…

Ölüm yeniden doğuş, vuslattır şahadet

Her cephede Mehmetçik nöbette olmalıyım...

 Uyanık olmalıyım bu uğurda, diride

Daldırmalı elimi toprağın ta dibine!

Eğer hoş kokuyorsam her açan çiçek gibi

Ve de seveceklerse beni her dem ilahi!

Allah’a giden yolda seksiz şirksiz bir köle

Yürüyeyim arkama bakmadan güle güle

Vatanıma daim er, İslam yolunda baki

Yaşayayım dupduru, anamın duasıyla:

O vatandır ki anam yakmış elime kına

Topraktan ne çıksa yer, içerim kana kana

Bu güzide vatana, boynumun borcu vefa!

Vatan elden giderse budur gerçek kıyamet

Diyerek takip eder önde giderken Ahmet

Her cephede Mehmetçik nöbette olmalıyım...

Saffet Kuramaz