122 Sevmek Suçmuydu

Hayatın çirkinliklerini
Küçük yaşta öğrenmeye başladım
Gülmeyi unutup
Doğarken ağladım
Cahil bir ortamda yetişmiş
Kalabalık bir ailenin çocukları içinde
Yalnız okumak
Hayatı öğrenmek istedim

Yazın tarlada çamurda çalışır
Beş on kuruş para kazanır
Kışın ise okula giderdim
Bir yandan kendi kendime
Şu hayatın güzelliklerine
Allah sağlık vermiş yetmez mi
Bak şu güzel nimetlere
Sevmek istiyordum her şeyden önce
Bana çok uzaktaydı
Nasıl seveyim
Ne olursa olsun bıraktım kendimi
Hayatın içine öylesine

Yaşaması zordu ama mecburdum
Sonunda bağbana girdim
Baktım ne kışı var ne yazı
Gören unutmaz böyle baharı
Her yanımda güzel güller
Şaşırdım hangisini koklayayım

Tertemiz duygularım vardı
Masum gönlüm sevilmeye hasret
Aşkın güzel olduğunu sandım
Baharın sarhoşluğundan
Kendimi kurtaramadım
Güllere bakmaktan bıkmıştım
İçlerinden birisini
Gönlüme takmak istedim
Aradan yıllar geçti
Hayatın cilvesi bir kere daha
Oyun ediyordu
Zalim felek beter vurdu
Anlayamadım
Ne olduğumu

Her defasında soruyordum
Nedir benim günahım
Kimsenin kalbini kırmadım
Ben ne yaptım
Bir türlü bulamıyordum
Sevmek sevilmek çok mu zordu
Kimbilir kaç kez soracağım
Cevabı olmayan soruyu
Anladım ki en sonunda
Galiba öğrenmek suçtu
Sevmek, sevilmek
Suçmuydu...
Suçtu..

27 şubat 1981