Siyah Giyinen Heceler

Bilinmez;

Bu durgun taylar

Bu avare gece

Saçlarına bit düşmüş sokak şoparları

Bir baba sokak lambasına ağlıyor/

Açlığın ara yüzleri suya düşen

Kömür karası ellerini gizliyor

Ayın şavkında bir kadın…

Sevmek!

Bir somun ekmeğe

Bulunursa zeytin/

Çimlenmiş ayak izi

Bitlenmiş el paltosu

Derdi öpmek alnından

Hecenin…

Dönmek;

Bir ikindi ayazında

Çarmıha gerilmek gibi

Hangi viran ağırlar seni

Hangi sofra çay demler acına

Hangi yorgan sarar bakışlarını…

Gitmem!

Gelenlerin acısını yüklenerek

Çırpı bacaklarıma/

Siyah giydim

Siyah düştü dilime

Daha kaç kez sorarım

Benden çaldığınız yıldız tozlarını

Verin artık siyah giyen nazlarımı

Hece verin

Çiçek verin

Dal verin…