B İ Z L E R D İ K

Kim utanç duyuyor, şanlı tarihten,

Hürriyete  selam, duran  bizlerdik.

Yitip  giden  nice,  devlete rağmen,

Yılmadan devletler, kuran bizlerdik.

Avrupa  titrerdi,  bin  tane tayla,

Kaleler   devirdik,   ok  ile  yayla,

Oğuzlar  denilen, kutlu bir  soyla,

Cihana mührünü, vuran bizlerdik.

Tarih ki   şanımız,  arşa   varırdı,

Mazlumu öksüzü, elbet korurdu,

Adalet her yerde, hakkı görürdü,

Garip  yarasını,  saran  bizlerdik.

Rabbin  müsaadesi,  zaferdi bize,

Gayrı  şehadetse, gerek yok söze,

Böylesi  coşkuyla,  vardık denize,

Düşmanı deryaya, süren bizlerdik.

Sancağın  alına, kan  sürmüşüz kan,

Onunla yazmışız,  benzersiz destan,

Rüzgarsız   kalıp da,  durulduğu an,

Nefesi    yel   edip,  veren    bizlerdik.

Adem’den beridir,  Hak’ta sır  olduk,

Her musibette bizler, elbet bir olduk,

İnfak  ettik   şükür,   öyle   hür  olduk,

Gönlünü  düşmüşe,  seren   bizlerdik.

Adem Efiloğlu