SEN AKLIMDAN ÇIKMADIN

Fatih gibi savundum, arþa çýkan aþkýný,

Ýkrarýmdan ar çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Onurumla taþýdým, beni yakan aþkýný,

Ýnatlarýn sur çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Felek, azap verse de ateþler yaktým suya,

Rüyasýna sarmazsa, nota verdim uykuya,

Kafa tuttum korkmadan, en insafsýz pusuya,

Saçlarýmdan ter çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Ýçimdeki zindana, prangalar çattýysan,

Bu müstesna sevdaya, sen de deðer kattýysan,

Þu biçare kalbime, nasýl imza attýysan,

Sözcüklerin sýr çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Sabýr denen dilbere, ara sýra kýzarken,

Çivi çakar sadakat, saygý oyun bozarken,

Bahtýma düþen hüzün, kaderimi yazarken,

Düþman bile yar çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Önüme kitap gibi, serilirken gerçekler,

Merakým, benden fazla, yaþar mý kelebekler,

Sevdamýn büyüsünü, kýskanýrken çiçekler,

Kokusundan bir çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Sis çöker yüreðime, gözyaþlarým dökülür,

Bulutlarýn esmasý, üzerime yýkýlýr,

Fýrtýnanýn önünde, hatýralar yakýlýr,

Ciðerimden kor çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Tövbelerim vuslatýn, küllerinde yandýlar,

O Zümrüdü Anka’yý, þiirlerim sandýlar,

Bir bengisu içinde, bedenimi sundular,

Gözlerimden fer çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Ademi misafir et, varlýðýnýn çoðuna,

Ömrüm tükendi iþte, düþtüm aþkýn aðýna,

Son arzumu yazmýþým, bil ki gönül daðýna,

Caným bile zor çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn.

Adem Efiloðlu

18 Þubat 2026

Saat.00.23

"Yaðmur yüklü bulutlar taþýndý da çöllere

Susuz vahalar bile dönüþtüler göllere

Hodbin nadanlar dahi kýymadýlar güllere

Namert bile er çýktý, sen aklýmdan çýkmadýn" Hatice 

Kýlýnç