EVLENME
Hassas
iştir evlilik, gel
beni biraz dinle.
Sadece
o yürekte, kalmaz isen evlenme.
Her gün kavga
temaşa, ömür geçmez yeminle,
Dertlerini
eşinle, bölmez isen
evlenme.
Sanma
ki laf-ı güzaf, tecrübedir hayattan,
Akıllıyım
diyenler, ders alır nasihattan,
Nice
güzel kelamı, öğren edebiyattan,
Tatlı söz
söylemeyi, bilmez isen evlenme.
Ailenle
unutup, dünyanın
telaşını,
Şefkatinle
sevginle, silerek gözyaşını,
Sevinçte ve
kederde, yaslayarak başını,
Evinde
neşelenip, gülmez isen evlenme.
Nice
çetin badire, vardır hayat içinde,
Karşımıza
çıkacak, türlü türlü biçimde,
Ömrünü vereceğin,
o en doğru seçimde,
Elbette
ki huzurla, dolmaz isen evlenme.
Yuvanın
ortasına, sevgi saygı ekmezsen,
Umutları
vech ile fidan yapıp dikmezsen,
Sıkıntının
içinden, aileni çekmezsen,
An
geldi mi saçını, yolmaz isen evlenme.
Bir yaşamın
derdiyle, koşup yorulduğunda,
Belki de
o dağları, aşıp yorulduğunda,
Dermanın
kesilerek, düşüp yorulduğunda,
Keyifle
ev kapını, çalmaz isen evlenme.
Eğer ki
yaraları, merhametle sarmazsan,
Benimdir
diye sakın, bir kez hatır sormazsan,
Su
köprüyü geçince, daha onu görmezsen,
Evin
için dağları, delmez isen
evlenme.
Evladını
ahlakla, edeple büyütmezsen,
Helal haram
kul hakkı, diyerek eğitmezsen,
Toplumsal
kuralları, pay edip dağıtmazsan,
Doğruluğu
rehberin, kılmaz isen evlenme.
Nice
sorun yumağı, içinde olacaksan,
Eşinin
yanındayken, hayale dalacaksan,
Adem
der ki gözlerin, dışarda kalacaksan,
Ocağında
mutluluk, bulmaz isen evlenme...
Adem
Efiloğlu
Yazarın
Önceki Yazısı